Ethiopië

Eerst even een foutje van gisteren recht zetten. De machtige koningen die in de 4de eeuw in Aksum regeerden, de tweelingen Ezana en Jayzana zijn dezelfde als Abreha en Atsbeha. De laatste twee namen zijn de doopnamen die Ezana en Jayzena aannamen na hun bekering tot het christendom. De kerk Abreha we Atsbeha die we gisteren namiddag bezochten is dus aan Ezana en Jayzana, the twin kings, gewijd. Vandaag werken we ons programma in Tigray af met een bezoek aan Daniël Korkor en Maryam Korkor, één klim voor twee grotkerkjes. We hebben wat getwijfeld na het avontuur van gisteren, maar we starten erg vroeg, we zijn weer fit en het is nog heerlijk koel. We rijden dus de 50 km terug naar Megab door de stofwolken van al de wegenwerken.

De charmante gids Sara zit ons weer op te wachten (we treffen het wel, er zijn slechts 3 vrouwelijke gidsen tussen de 44 gecertifcieerden). De klim heen en terug, inclusief het bezoek aan de grotkerkjes zal 4 uur kosten. Anita heeft al vroeg een vriendje opgepikt, een oude geitenhoeder, ze lopen hand in hand en laten elkaar niet meer los tot boven. Hij helpt haar bij al de moeilijke en gevaarlijke plekken. Zij is erg in de wolken met haar vriend en kijkt niet meer om naar mij. Er zit geen echt rotsklimmen aan een steile wand bij vandaag, maar de tocht blijft uitdagend genoeg, niets voor mensen met ook maar een beetje hoogtevrees.

Het landschap is nog mooier dan gisteren, 200 m hoge zandstenen kliffen, lijkt samengetroepte pilaren. Sara wil weer met mijn cameraspelen en Anita’s vriend wil me met zijn wandelstok zien lopen. Een beetje dollen en intens genieten. We raken boven, en gaan eerst naar Daniël Korkor de sleutel halen. Dit kerkje heeft een kleine ingang, bij een richel op een steile rotswand, het wordt nog zelden gebruikt. De gids vertelt hier toch dat fresco’s uit de zeventiende eeuw zijn.

Ik vind ze mooi gestileerd, veelkleurig op een witte achtergrond, de klassieke figuren, al staan hier ook Theodowos en Joannis IV tussen. Meestal zeggen de gidsen dat de constructies van de 4de eeuw en de schilderingen van de 6de eeuw zijn, twee gouden periodes uit de Salomonische dynastie, zoals ik als vroeger verteld heb. Archeologen dateren ze echter tussen de 9de en de 15de eeuw, minder glorieuze tijden, maar dat verklaart beter de invloeden van Aksum én Lalibela. Maryam Korkor ligt hier op 3 minuten vandaan, je moet gewoon rond de rotskegel teruglopen. Dit is een indrukwekkend gebouw, uitgehouwen uit een natuurlijke grot, met duidelijk de drie kerkdelen, de chanting room voor de gezangen, de common room of de gebedsruimte en dan de Holy of Holy, de plaats voor de Ark des Verbonds, en ook voor deze gids, zeg nooit ‘een replica’.

De kerk imponeert vooral door haar grootte, en haar min of meer gesofistikeerde architectuur, in kruisvorm en met hoge kruisvormige pilaren, koepelvormige overspanningen, ogiefbogen. Een van de opvallendste schilderingen is een voorstelling van de zwangere Maagd Maria, ‘enig in de wereld’, beweert de gids. Maar in de kerk mag geen flitslicht gebruikt worden en de enige zaklamp die we hebben is mijn iPhone. Met zo’n houten staf, om op te leunen gedurende de ellenlange dienst, als statief lukt het me toch iets vast te leggen: de Maagd met een grote cirkel die haar buik voorstelt met de foetus. We blijven hier lang, het is hier wonderlijk mooi, stil, een bijna mythische plek. Buiten de kerk, op een plekje groen staan een aantal grafstenen. Dorpelingen uit het dal houden er aan hker begraven te worden. We kletsen wat met een Ierse medewerker van de Verenigde Naties, en een Nederlandse freelance journaliste, vooral bezig met de vluchtelingen problematiek, en dan speficiek met de Eritreërs. Dan de lange weg naar beneden, Anita weer aan de hand met haar behulpzame vriend.

We hebben onze tijd in Tigray goed besteed: in 1 1/2 dag hebben we vier kerken bezocht én een museum en twee fikse wandelingen gemaakt voor een totaal van 7 uur. Well done.

We rijden nu zuidwaarts naar Mekelle, waar we onze vlucht geannuleerd vinden, maar we zijn net op tijd om over te boeken op een vroegere. Op die manier komen we niet zo laat in Addis Abebe aan. Morgen vertrekken we naar Zuid-Ethiopië.