Met gieren, apen en hyena’s op de koffie

Verslag van woensdag 11 maart

Er resten ons nog drie etappes voor 600 km naar Addis, meestal asfaltweg. Vanaf nu is het voor ons een beetje uitbollen van een intensieve, drukbezette rondreis, met diverse, boeiende maar ook heftige indrukken.

We hebben nog één bezoek gepland voor morgen, dat we zelf op de dag van ons vertrek nog hebben ingelast. Verder gaan we vooral nog enkele dagen genieten van wat er onderweg allemaal te zien is en genieten van enkele mooie resorts.

Het heeft vannacht geonweerd en geweldig hard geregend, de droge rivierbeddingen zijn veranderd in bruine kolkende stromen, angstaanjagend. In de buitenwijk van Arba Minch kijken mensen met angst naar het wassende water dat hun lemen huisjes begint te bedreigen. Als de rivier blijft stijgen, zal alles wegspoelen.

Tussen Arba Minch en Yirga Alem, blijf je min of meer langs het snoer van de meren in de Rift vallei rijden, tot Sodo aan de westelijke zijde, vandaar steek je de vallei over naar de oostkant. Aanvankelijk een fruitstreek, vooral bananen en mango’s. Grote balen liggen langs de weg, wachtend op een ophaaltruck. Kinderen proberen mandjes mango’s te slijten aan voorbijrijdende automobilisten, 60 eurocent voor één korfje. Bahabtu koopt een grote zak, voor 120 Birr, voor zijn moeder, familie en buren. Ethiopiërs zijn veel meer gemeenschapsmensen dan wij.

Veel jonge mensen, vooral mannen hangen rond naast de weg, de meeste zijn dagloners, die wachten op iemand die hen oppikt voor een job, werk voor één of enkele dagen.

Op veel plaatsen naast de weg wordt ook brandhout en houtskool, keurig verpakt te koop aangeboden. We maken een stop in Sodo, een weinig betekenend stadje, maar een kruispunt van wegen N-Z en O-W. Heel wat reizigers komen hier door op hun weg naar het westen, Jimma, naar het zuiden Arba Minch en Omo, naar het noorden via Hosanna naar Addis, of naar het oosten naar Awassa of Yirba Alem, lijk wij. We vinden er een plek voor een snelle lunch.

Deze hele vallei is weelderig, allerlei bomen, mango’s, avocado’s, bananen, tuinen en akkers, groenten, tomaten, de bodem ziet er zwart en erg vruchtbaar uit. Je merkt ook aan de huizen dat hier enige welvaart bestaat, de constructies zijn groter, solieder en beter afgewerkt. Heel wat jong volk rijdt hier met een motorfiets rond. Ook al zijn de wegen vandaag duidelijk beter, het blijft oppassen geblazen, er gebeurt altijd wat, een onverwacht maneuver van een motorfietser of een bajaj-rijder, langs de weg lopende schoolkinderen, geiten, koeien of ezels die plots van richting veranderen. Vóór Yirga Alem ligt er weer een vrachtwagen gekanteld naast de weg.

Ook Yirga Alem is niet veel meer dan een doorreisstadje. Maar het heeft wél een heel mooie overnachtingsfaciliteit, de Aregash lodge, gelegen in een groot domein, met een weelderige subtropische begroeiing, palmen, ficus, euphorbia bomen, avocado, mango, bloeiende hibiscus en agapanthus en vooral een grote koffieplantage, want we zitten hier op de juiste hoogte, 1700m. Dit wordt onze pleisterplek vanavond. Een grote koepelvormig hut van gevlochten bamboe met twee slaapkamers, een badkamer en een ruime living. We worden onthaald met een smoothie van banaan en avocado. Lekker!

Ik trek er met mijn camera op uit, en krijg dadelijk het gezelschap van de tuinman in pak, die me op het domein wil rondleiden. Hij toont me fier de groentetuin waar zowat alles verbouwd wordt, zelfs ananassen. Op het erf graast een reuzenschildpad het gazon kaal. Verderop in het domein stoeien een viertal Colobus apen, prachtige dieren met een lange staart met een witte pluim. Een wouw strijk neer op het dak van een hut, een groene tauraco hipt van tak naar tak. Hij is er zich zichtbaar van bewust dat hij dient als logo voor de lodge.

Net op tijd terug voor de koffieceremonie, en vermits wij de enige gasten zijn hier vanavond, is de hele staf uitgenodigd, de receptioniste, de chef-kok en haar assistente, de tuinman in pak, en de lodge-manager. Het wordt bijzonder gezellig rond de koffiedame.

Het hele ritueel wordt volgens de regels uitgevoerd, gras op de grond, groene bonen worden geroosterd op een houtskoolvuurtje, de gebrande bonen worden in een moker fijn gemaakt, de koffie in het kokende water, het uitgietritueel, popcorn en wierook. Alles duurt ruim een uur. Ondertussen worden de hyena’s gelokt met de keukenresten van gisteren. Het zijn echter vervet apen, officieel de groene meerkat, en gieren die vechten om de buit, en als uiteindelijk de hyena’s komen opdagen is de tafel afgediend, het is inmiddels donker geworden. De apen en de gieren komen nu op onze popcorn af. Enfin een heel spektakel bij onze leuke koffieklets met de lodge staf.